piątek, 10 stycznia 2014

How I wish, how I wish you were here.

10 stycznia • 21:38 • Polska

Nie padał deszcz, ale było ciemno, zimno i wiał wiatr. Siedziałam zupełnie sama przez ponad godzinę na pksie, czekając na ostatni autobus do domu. Bardzo chciałam wtedy, żebyś przy mnie był. Żebyś usiadł obok, na tej odrapanej, niebieskiej ławeczce i mnie przytulił. Nie potrzebowałabym pocałunków, górnolotnych wyznań czy obietnic... Tylko, żebyś mnie przytulił. Bo było mi zimno i smutno. Bo płakałam. Bo bardzo cię wtedy potrzebowałam.
Ale ciebie nie było i być może nigdy nie będzie. Bo za bardzo liczysz się ze zdaniem swoich durnych kumpli. Bo ja mam niską samoocenę. Bo prawdopodobnie nigdy nie odważę się ci powiedzieć.
Panie Logistyku, drogi F., przecież ty wiesz. Wiesz, prawda? Wiesz, że chcę cię najbardziej na świecie. Wiesz, że chcę trzymać cię za rękę, wiesz, że chcę widzieć twój uśmiech codziennie, tylko dla mnie.
Nie wiesz? Czy tylko udajesz? Chcesz, żebym dała ci spokój (bo to przecież wstyd zainteresować się kimś takim jak ja) i udajesz, że nic nie widzisz? Że nie widzisz, jak drżą mi ręce, kiedy przechodzisz obok, jak z trudem łapie oddech?
Chyba robię się sentymentalna.
Niedobrze.

4 komentarze:

  1. Jeśli widzi i to olewa - nie jest Ciebie wart. ale z doświadczenia wiem, że faceci nie widza. Nie odczytują znaków. Są ślepi.
    Jeśli tak Ci zależy - powiedz mu. Nie masz nic do stracenia.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mam wiele do stracenia. Przez większość mojego życia budowałam wizerunek silnej, twardej osoby i właśnie tak mnie widzą inni. Jeżeli mu powiem, a on podzieli się tą wiadomością ze swoimi cudownymi kolegami, którzy wydają się być dla niego ważni, jak nie najważniejsi, to jestem skończona. Odarta ze wszystkiego, wręcz naga. Zupełnie bezbronna. Boję się tego.

      Usuń
    2. Miłość nie jest słabością, córeczko. :*

      Usuń
    3. Nazwij to jak chcesz, byle nie miłością.

      Usuń