środa, 1 stycznia 2014

Nie lubię początków

 1 stycznia 2014 • 18:32 • Polska

Początki są trudne. Ile razy coś zaczynałam, nie kończąc tego, a nawet wiedząc, że i tak tego nie skończę? Zliczenie tego jest niemożliwe. Blogować też zaczynałam niejednokrotnie, po czym to porzucałam. Dobre blogowanie nie jest łatwe, bo nie sztuką jest napisać cokolwiek, a napisać coś, co zaciekawi, poruszy czytelnika, a jednocześnie zapisując to, co w duszy gra. Pisanie pod czytelnika, to dla mnie bezsens i tego typu zapiski staram się omijać szerokim łukiem.Wracając do trudnych początków oraz porzucania swoich zamiarów, dodam jeszcze, że wytrwałe prowadzenie tego bloga jest jednym z moich noworocznych postanowień i żywię szczerą nadzieję na wypełnienie chociaż tego.
Skoro jest to mój pierwszy post na blogu, wypadałoby się przedstawić, napisać coś o sobie.
Jestem Marietta Riddle. Skąd wziął się pomysł na ten pseudonim? Cóż, jednym z moich marzeń z dzieciństwa, które wytrwały do dzisiaj, było noszenie imienia Marietta. Miałam sześć, może siedem lat, gdy po raz pierwszy się na nie natknęłam chyba w jakimś artykule w gazecie i pokochałam je całym moim dziecięcym serduszkiem. Pamiętam, że lubiłam je powtarzać - szeptem, albo w głowie - na każdy możliwy sposób, za każdym razem akcentując inną głoskę, inną sylabę. Tak jakbym chciała je posmakować. A nazwisko, którym dopełniam to przepiękne imię? Jako Potterhead, w tym zadeklarowana Ślizgonka, przyjęłam to zagadkowe nazwisko na cześć Toma Marvolo Riddle'a.
Jestem shipperką Drarry (HP) i Klaine (Glee), a także UWAGA UWAGA (czekam na falę hejtów) Larry Stylinson (1D).
Jestem także pisarką-amatorką (z naciskiem na amatorką)
Jeżeli chodzi o muzykę, której słucham, to jest to praktycznie wszystko, co wpadnie mi w ucho. A to, czego słucham konkretnego dnia, zależy od nastroju. I chociaż słucham głównie Nirvany (czy zostanę zaraz nazwana pozerką?) i Lany Del Rey, to na mojej playliście znajdziesz muzykę tak różnorodną, że można się za głowę złapać, chociaż króluje na niej rock i blues. Nie słucham dubstepu, techno i disco polo (nie licząc jakichś imprez, osiemnastek itp., bo przy discopolówkach świetnie mi się tańczy) i chociaż wątpię, że ta muzyka kiedykolwiek trafi w mój gust, to nie mówię nigdy.
Moja pasja to też moda. Zdecydowana większość mojej szafy to zdobycze z lumpeksów, gdzie wbrew pozorom można znaleźć fantastyczne perełki, a nawet oryginały od projektantów (osobiście nigdy nie miałam aż takiego szczęścia, ale moja znajoma znalazła raz "na koszach" spódniczkę Tommy'ego Hilfigera). Szyję ubrania, dodatki, ale nie uważam się za profesjonalistkę - wciąż się uczę. A moją nauczycielką jest moja mama, krawcowa-samouk.
Zastanawiam się, co jeszcze mogłabym napisać na swój temat. Wydaje mi się, że napisałam już wszystko o sobie, co jest ogólne, co pozwalam wiedzieć prawie wszystkim moim znajomym. Wszystkie szczegóły, mniej istotne dla społeczeństwa, a bardziej istotne dla mnie i najbliższych przyjaciół, wyjdą "w praniu".
Jeśli kogokolwiek to zainteresuje, zapraszam do obserwowania i komentowania. Będzie mi bardzo miło i z pewnością zmotywuje mnie to do dalszego anonimowego, emocjonalnego obnażania się.

1 komentarz:

  1. Tak więc otwarcie bloga uważam za udane i czekam na Twój pierwszy wpis tematyczny. :D

    OdpowiedzUsuń