sobota, 18 października 2014

Still alive

18 października 2014 • 20:27 • Polska

Tak, wbrew pozorom wciąż żyję. Kiedy uświadomiłam sobie, że nie było mnie tu od kwietnia, złapałam się za głowę. Naprawdę nie odzywałam się tak długo? Cholera, to niemożliwe.

Podczas tych kilku miesięcy trochę się wydarzyło. Wszystkiego opisywać nie będę, bo zajęłoby mi to dużo, dużo czasu, więc może skrótowo opiszę rzeczy najważniejsze. 
Moi rodzice niemal się rozwiedli (mama pozwoliła tacie wrócić, ale dalej nie jest kolorowo. Daję im czas do końca tego roku i znowu ich małżeństwo zawiśnie na włosku, wspomnicie jeszcze moje słowa), na obozie w Bułgarii poznałam świetnego chłopaka, z którym łączy mnie początkująca przyjaźń - tylko, albo aż (raczej aż. Nic więcej do niego nie czuję.). Z Logistykiem nadal nic nie ruszyło do przodu, ale to chyba już nikogo nie dziwi. Za to ostatnio do mojej znajomej napisała jakaś jej znajoma, że jej znajomy (tak, wiem jak to brzmi, przepraszam) się pyta, czy mam chłopaka. Domyślam się, kim może być ten znajomy, ale pewności nie mam, szczególnie, że mimo odpowiedzi mojej znajomej, że nie mam, zapadła cisza i nikt dalej nie drąży tematu. 

Założyłam też bloga z moimi fanfiction, a także wraz z Kaleid prowadzimy bloga kulinarnego - jeśli jest ktoś zainteresowany, to zapraszam: 

Ostatnio nie jest ze mną zbyt dobrze. Nie dość, że od początku września byłam już dwa razy chora, teraz jestem trzeci raz, to jeszcze oprócz przeziębienia, najprawdopodobniej (sądząc po objawach) dopadła mnie szalejąca ostatnio grypa żołądkowa. Przez to wszystko większość mojego czasu przez ostatni miesiąc spędziłam w łóżku.

I ciągle ta obojętność. Jestem obojętna na wszystko, niech się dzieje co chce, mam wyjebane.
Martwi mnie to. Ja taka nigdy nie byłam. Zawsze się w coś angażowałam, coś robiłam, gdzieś działałam. A teraz? A, pierdolę to wszystko.TO NIE JESTEM JA!
Chyba dzieje się ze mną coś złego...

1 komentarz:

  1. A może po prostu stwierdziłaś, że skoro świata nie zbawisz, to nie warto się starać? Też przez to przechodziłam... chyba każdy wrażliwiec przez to przechodził.
    To mija, musisz tylko znaleźć punkt zaczepienia - a to nie jest łatwe.

    OdpowiedzUsuń